Kaynakça, bir çalışmada atıf yapılan kaynakların belirli bir yazım stiline göre düzenlenmiş listesidir. Okurun her kaynağa ulaşmasını sağlar ve intihalden korunmanın temelidir.
Atıf ve kaynakça
Atıf, metnin içinde kaynağın gösterilmesidir (ör. “(Yılmaz, 2021)”). Kaynakça ise metnin sonunda atıf yapılan tüm kaynakların tam künyesidir. Metinde atıf yapılan her kaynak kaynakçada, kaynakçadaki her kaynak metinde yer almalıdır.
Yazım stilleri
- APA: Sosyal bilimler ve eğitimde yaygın.
- Chicago, MLA: Tarih, edebiyat ve sanat alanlarında.
- IEEE, Vancouver: Mühendislik ve tıpta numaralı stiller.
- İSNAD: Türkiye’de sosyal ve beşerî bilimlerde kullanılan stil.
Hangi stilin kullanılacağını enstitünüzün tez yazım kılavuzu ya da derginin yazım kuralları belirler.
Pratik öneriler
- Zotero, Mendeley gibi kaynak yöneticileriyle kaynakları baştan kaydedin.
- Kaynak bilgilerini (yazar, yıl, DOI) orijinal yayından kontrol edin.
- Atıf biçimlendirme için Akademik Yapay Zekâ Araçları sayfasındaki atıf aracını kullanabilirsiniz; sonucu mutlaka kontrol edin.
Sık sorulanlar
Kaynakça ile bibliyografya aynı mı?
Kaynakça yalnız atıf yapılan kaynakları içerir; bibliyografya okunan ya da ilgili tüm kaynakları içerebilir.
Kurum ve ilan koşulları değişebilir; kesin bilgi için ilgili kurumun güncel duyurusuna bakın. Diğer kavramlar için Akademik Terimler Sözlüğü.